ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο Γρηγόριος   Αλεξ. Νταραβάνογλου, είναι Πρωτοψάλτης και Χοράρχης διεθνούς φήμης  και  ακτινοβολίας,  με άπειρες δημόσιες εμφανίσεις στην τηλεόραση, ραδιόφωνο και σε αίθουσες των Αθηνών, όπως «Λυρική σκηνή», «ΠΑΛΛΑΣ», «ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ», και σε   διάφορα θέατρα εντός και εκτός των Αθηνών.  

Γεννήθηκε στην  Κωνσταντινούπολη,   Στο  Πατριαρχείο  κάνει  τα πρώτα του βήματα με καθοδηγητές τον αείμνηστο άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μ. Χ. Ε. Βας. Νικόλαϊδη και τον άρχοντα Λαμπαδάριο κ.  Ελευθέριο Γεωργιάδη,   Πολλά   επίσης  διδάχθηκε   και   από   τον   αείμνηστο   Άρχοντα Πρωτ. Αχ.  Γκαρτζάγλου και  τον μουσικοδιδάσκαλο ιερέα π. Αθανάσιο Αλεξιάδη.

Πρώτη του επίσιμη ενορία ο ιερός ναός Αγίου Νικολάου στο Νιχώρι Κωνστσντινουπόλεως. Το 1978 πηγαίνει στις Η. Π. Α, μετά από πρόσκληση   του  τότε  Αρχιεπισκόπου   Βορείου  και   Νοτίου  Αμερικής  κ. κ. ΙΑΚΩΒΟΥ. Εκεί παραδίδει μαθήματα Βυζαντινής Μουσικής σε νέους και νέες, δημιουργεί και διευθύνει την πρώτη του χορωδία που απαρτιζόταν από Έλληνες φοιτητές του πανεπιστημίου ΒRAWN, και ύστερα την χορωδία του πανεπιστημίου ΗARWARD.

Πραγματοποιεί πολλές συναυλίες βυζαντινής μουσικής, σε διάφορες πολιτείες της Αμερικής και το 1982 φθάνει στην Ελλάδα, που είναι και ο σημερινός σταθμός της ζωής του. Έχει ψάλλει σε πολλούς ναούς, εντός και εκτός της Ελλάδος. Έχει προσκληθεί και έχει ψάλλει στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, στον Καναδά, στην Αγγλία, Ιταλία, Κύπρο και σε άλλες πόλεις του εξωτερικού.

Πρώτη του ενορία στην Ελλάδα, ο Ι. Ν. Αγ. Παρασκευής Ηλιουπόλεως Αθηνών. Έψαλλε επίσης, κατά καιρούς, στον Μητροπολιτικό    ναό Φανερωμένης   Χολαργού    και   στην   Αγία    Τριάδα Αμπελοκήπων,  καθώς και στον προσκυνηματικό Ιερό Ναό του Χριστού στα  Σπάτα Αττικής.

Σήμερα είναι πρωτοψάλτης στον Ι. Ναό Αγ. Νικολάου Πειραιώς.  Είναι ιδρυτής και χοράρχης πολυμελούς Βυζαντινής χορωδίας που φέρει τ' όνομά του.   Κατά   καιρούς,   έχει   διευθύνει    και   την   χορωδία   του    Συλλόγου Κωνσταντινσυπολιτών. Έχει πολλές εμφανίσεις τόσο ο ίδιος, όσο και η χορωδία του, στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Έχει προσκληθεί από πολλούς φορείς και συλλόγους, τόσο ο ίδιος, όσο και η χορωδία του και έχει πραγματοποιήσει   πολλές   συναυλίες   βυζαντινής   μουσικής   με   απόλυτη επιτυχία    και   έχει  αποσπάσει   την αγάπη του κόσμου, που τον συγκινεί ιδιαίτερα.  Έχει διατελέσει κατά καιρούς, παραγωγός εκπομπών, βυζαντινής μουσικής παράδοσης, στον ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος. Έχει τιμηθεί από πολλούς φορείς και συλλόγους για την προσφορά του στην ψαλτική τέχνη. Έχει εκδώσει μεγάλη σειρά δίσκων, κασσετών και CD με βυζαντινούς εκκλησιαστικούς ύμνους του Τριωδίου, Μεγάλης Εβδομάδος, Πάσχα, Πεντηκοσταρίου, Κοιμήσεως Θεοτόκου, Χριστουγέννων και Θ. Λειτουργίας. Σήμερα, διδάσκει, δωρεάν σε νέους, τη βυζαντινή μουσική στο Φροντιστήριο του αειμνήστου Άρχοντα Πρωτ. κ. Γεωργίου Τσατσαρώνη στην Αθήνα. Έχει τραγουδήσει σε δίσκο, που έχει κυκλοφορήαει ο Πέτρος Τσιμπούρης, διάφορα τραγούδια της Πόλης με την ονομασία «Μισμαγιά».

Στις 29 Μαίου 1998 εμφανίσθηκε στην ΕΤ-1 σε ωριαία εκπομπή της
Δήμητρας Γκουντούνα «όπως μας αρέσει», όπου παρουσίασε τραγούδια της Πόλης, σε σόλο εκτέλεση και με παιδική χορωδία, συνοδεία παραδοσιακών οργάνων. Στις 26 Μαρτίου 2000, τιμήθηκε στην Αθήνα από τον Μητροπολίτη Μεσωγαίας και Λαυρεωτικής, τον Πανελλήνιο Σύλλογο Ιεροψαλτών Ελλάδος και τον Σύλλογο Φίλων Βυζαντινής Μουσικής. Τέλος, στις 20 Απριλίου 2000 προσκλήθηκε ο ίδιος με τη χορωδία του από την Μητρόπολη Κύπρου στη Λάρνακα, όπου παρουσίασαν πρόγραμμα με ύμνους και τραγούδια της Πόλης στο Δημοτικό Θέατρο της Λάρνακας και έψαλαν στην πανήγυρη του ιερού ναού Αγίου Λαζάρου της Λάρνακας κατά τον Εσπερινό και τη Θ. Λειτουργία. Κατά τις παραπάνω εκδηλώσεις ο Γρηγόρης Νταραβάνογλου τιμήθηκε από το Δήμαρχο της Λάρνακας με το χρυσό κλειδί της πόλης και από τον Μητροπολίτη Κιτίου με τιμητική πλακέτα του Αγίου Λαζάρου. Στις 24 Ιουνίου 2000 εμφανίσθηκε μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα στο Αρχαίο Δημοτικό θέατρο της Νέας Ιωνίας Βόλου, όπου τραγούδησαν τραγούδια της Μ. Ασίας, σε εκδήλωση με τίτλο «ΕΑΛΩ ΠΟΛΙΣ», που διοργάνωσε ο Δήμος Νέας Ιωνίας Βόλου. Στις 28 Μαΐου 2000, ερμήνευσε τραγούδια της Πόλης και της Μ. Ασίας, συνοδεία χορωδίας και παραδοσιακών οργάνων σε μεγάλη συναυλία στην Κεντρική Πλατεία της Παιανίας Αττικής, που διοργάνωσε ο Δήμος με τον τίτλο; «Μεγάλες στιγμές Χριστιανισμού - Ελληνισμού». Στις 12 Νοεμβρίου 2000 προσκεκλημένος από το Πανεπιστήμιο της Ατλάντα των ΗΠΑ πραγματοποίησε συναυλία με βυζαντινούς ύμνους «Τα τραγούδια της Πόλης», αποσπώντας ευμενή σχόλια από τον ελληνισμό της Ατλάντα.

Στις 14~18-Φεβρουαρίου 2001 εμφανίσθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα στη μουσική παράσταση της χρονιάς «ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΤΣΙΤΣΑΝΗ», η οποία εστέφθη με μεγάλη επιτυχία καί απέσπασε πολλά θετικά σχόλια. Στις 11-9-2001 η ίδια παράσταση επαναλήφθηκε στο «Κατράκειο» Θέατρο στον Πειραιά και στις 15-10-2001 στο στάδιο «Ελευθερίας» στην Λευκωσία της Κύπρου. Στις 9-4-2006 εμφανίσθηκε στο δημοτικό θέατρο Καλαμάτας ύστερα από πρόσκληση του Λυκείου των Ελληνίδων Καλαμάτας, που παρουσίασε «Αφιέρωμα στη Σμύρνη» ερμηνεύοντας τραγούδια της Πόλης και της Σμύρνης. Στο δημοτικό θέατρο Καλαμάτας εμφανίσθηκε και στις 3-6-2007, ύστερα από πρόσκληση του Μητροπολίτη κ. κ. Χρυσοστόμου, ερμηνεύοντας σε σόλο και με χορωδία βυζαντινούς ύμνους και τραγούδια της Πόλης. Επίσης εμφανίσθηκε πολλες φορές στην κρατική τηλεόραση ΝΕΤ-2 στην εκπομπή του   Σπ. Παπαδόπουλου «Στην υγειά μας» όπου ερμήνευσε τραγούδια και βυζαντινούς ύμνους.

Για τον Γρ. Νταραβάνογλου εκφράσθηκαν με τα καλύτερα λόγια οι:

1) Ο Οικ. Πατριάρχης κ. κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ:
«Άριστα ειδικευμένος   εις   τον   κλάδον   της   εκκλησιαστικής βυζαντινής   μουσικής, ασχολείται παιδιόθεν με τη  βυζαντινή  μουσική,  μελετά συνεχώς όλο και περισσότερο τη μουσική και συνεχώς τελειοποιείται. Είναι από τους ολίγους ιεροψάλτας    της Κων/πόλεως και    από    τους    περισοότερον ειδικευμένους εξ αυτών και το Πατριαρχείον θα επεθύμει να τον κρατήσει εδώ»

2) Ο Μητρ. Χαλκηδώνος κ. κ. ΜΕΛΙΤΩΝ: 
«Ο Γρηγόρης Νταραβάνογλοιι είναι ένας σπουδαίος Πρωτοψάλτης και Χοράρχης, καλλίφωνος με ωραία μελωδική φωνή και γνήσιο Εκκλησιαστικό ψαλτικό ύφος της μεγάλης Πατριαρχικής Σχολής. Διακρίνεται για την σεμνότητα και την ευπρέπεια της ψαλμωδίας του και την υψηλή επίγνωση της ευθύνης της ιερής αποστολής του»,

3) Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. ΔΙΟΔΩΡΟΣ:
«Εξαίρετος πρωτοψάλτης, όπου λάμπρυνε τα ιερά αναλόγια, κατά την επίσκεψη του στα Ιεροσόλυμα, με την εξαίσια και υποδειγματική ψαλμωδία του..»

4) Ο Αρχιεπίσκοπος Βορείου  και  Νοτίου Αμερικής, κ. κ. ΙΑΚΩΒΟΣ:
«Πρωτοψάλτης με εντυπωσιακή καλλιφωνία και πηγαίο μουσικό τάλαντο. Κατά τον χρόνο της παραμονής του στην Αμερική έδειξε μία έξοχη αρετή στο να συγκροτεί και να διευθύνει βυζαντινές χορωδίες από φοιτητές πανεπιστημίων, με μοναδική δεξιοτεχνία...»

5) Ο Επίσκοπος Τορόντο κ.κ. ΣΩΤΗΡΙΟΣ:
«Εξαίρετος ιεροψάλτης με σπάνια μουσικά χαρίσματα» που συγκινεί και γεμίζει κατάνυξη τους πιστούς. Γνήσιος εκφραστής του Πατριαρχικού ύφους. Ψάλλει με μεγαλοπρέπεια αλλά και με μεγάλη άνεση ακόμη και τις δυσκολότερες μουσικές εκτελέσεις...»

7) Ο αείμνηστος Άρχων Πρωτ. της Μ.Χ.Ε. κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ:
«Καλλίφωνος και ένθερμος ζηλωτής της Εκκλησιαστικής Μουσικής, Κατά        το χρονικό διάστημα που έψαλλε επί μία εξαετία πλησίον μου επέδειξε πειθαρχίαν, απαράμιλλον ζήλον και αγάπην προς την Εκκλησιαστικήν Μουσικήν. Άριστος γνώστης της πρακτικής και της παρασημαντικής».

8) Ο Άρχων Λαμπαδάρισς  της Μ.Χ.Ε. κ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ:
«Ένας από τους λιγοστούς νέους σήμερα, με σπάνια μουοική κατάρτιση, αλλά κσι γνήσιο βυζαντινό ύφος και ήθος. Υπόσχεται πολλά για το μέλλον..»

9) Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΑΤΣΑΡΩΝΗΣ, Άρχων Μουσικοδιδάσκαλος:
«Ο Γρηγόριος Νταραβάνογλου, είναι από τους λίγους νέους σήμερα που κατέχουν τόσο βαθιά την βυζαντινή μουσική. Πέραν αυτών έχει και μία εκπληκτική φωνή που συγκινεί τον κόσμο και του προκαλεί κατάνυξη και δέος.»

10) Ο Άρχων  Πρωτοψάλτης κ. ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΤΑΛΙΑΔΏΡΟΣ:
«Είναι ένας άριστος εκτελεστής του γνήσιου πατριαρχικού ύφους, με μοναδική τέχνη και δεξιοτεχνία, αλλά και με μία γλυκύτατη φωνή»

11) Ο Πρωτ. Καθηγητής - Μουσικολόγος. κ. ΕΜΜ. ΧΑΤΖΗΜΑΡΚΟΣ:
«Νέος, ταλαντούχος πρωτοψάλτης και χοράρχης, από τους σημαντικότερους σήμερα. Έχει πλούσια φωνητικά προσόντα και μια σπάνια μελωδική εκτέλεση που θα ζήλευαν πολλοί,,,»

12) Ο Μουσικολόγος και συγγραφέας ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ:
«Διακεκριμένος  Πρωτοψάλτης και Χοράρχης, άνθρωπος σεμνός, συνετός, και ταλαντούχος ψάλτης με ωραία γλυκύτατη φωνή και ιεροπρεπές  ψαλτικό  ύφος,  από  τους σημαντικότερους νέους ψάλτες της εποχής μας που πολλά υπόσχονται για το μέλλον».

13) Ο πατήρ. ΓΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ. Καθηγητής Πανεπιστημίου:
«Καταξιωμένος Πρωτοψάλτης και Χοράρχης, σκαπανέας του ψαλτικού αναλογίου, εγγυάται την γνησιότητα της εκτελέσεως των ύμνων θέτοντας όχι μόνο την σφραγίδα της παραδοσιακότητος, και συνεπώς αυθεντικής συνέχειας της ψαλτικής μας τέχνης, αλλά και της προσωπικής του μετοχής στην παράδοση αυτή».

14) Ο Πρωτοπρεσβύτερος π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΦΑΡΑΣΟΓΛΟΥ:
«Ο Γρηγόρης Νταραβάνογλου, γνήσιος γόνος του Πατριαρχικού και άξιος μαθητής του αειμνήστου Άρχοντος Βασιλείου Νικολαϊδη, είναι σήμερα ένας λαμπρός νέος με πλούσια μουσική δράση εντός και εκτός της Ελλάδος. Εκτελεί και διδάσκει το γνήσιο πατριαρχικό ύφος όπως ακριβώς το διδάχτηκε στον πατριαρχικό ναό. Ευχόμαστε να συνεχίζει πάντα έτσι τις μουσικές δραστηριότητες του επ΄ αγαθώ της Αγίας μας Εκκλησίας...»

15) Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ:
Σε επιστολή που του έστειλε γράφει: « Αγαπητέ μου φίλε Γρηγόρη, θέλω να σ' ευχαριστήσω θερμά και να σε συγχαρώ για τη μοναδική ερμηνεία σου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών οτο αφιέρωμα για τον Βασίλη Τσιτσάνη. Αισθάνομαι δικαιωμένος για την επιλογή μου, γιατί γνώριζα από την αρχή ότι το ταλέντο, οι γνώσης σου, η μουσικότητα και κυρίως το ήθος της ερμηνείας σου έδινε τη διάσταση που οραματίστηκα στην «Συννεφιασμένη Κυριακή», ένα λαϊκό τραγούδι, σύμφυτο του λαϊκού πολιτισμού της πατρίδος μας. Ένας σπουδαίος τραγουδιστής που διακονεί τη βυζαντινή μουσική παράδοση, που εσύ κατέχεις όσο λίγοι, είναι περιούσιος, ζηλευτός και μοναδικός απ΄ οποιαδήποτε μορφή αυθεντικής μουσικής έκφρασης. Η συνέπεια, η αγάπη και ο σεβασμός που έδειξες για τα λαϊκά τραγούδια συνέβαλλαν καθοριστικά στην επιτυχία αυτή των παραστάσεων. Να είσαι πάντα καλά και να τραγουδάς όπως ψέλνεις και να ψέλνεις όπως τραγουδάς. Πάντα φίλος σου, Γιώργος Νταλάρας.

Έχει γράψει κατά καιρούς και ο τύπος εντός και εκτός Ελλάδας:

1) «ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΟ    ΒΗΜΑ»
«Ο Γρ. Νταραβάνογλου, ο ψάλτης που συγκλονίζει, τον συγχαίρουμε που με το μεγάλο τάλαντο της ψαλτικής που έχει τόσα και τόσα προσφέρει στην εκκλησία μας και τόσο συντελεί στην πνευματική ανάταση των εκκλησιαζομένων».

2) Τοπικός τύπος της Χίου «ΝΕΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ»
 «Δοκίμασαν χαρά κσί άφατη ηδονή όσοι χθες το απόγευμα, 29 του Σεπτέμβρη 1989, παραβρέθηκαν στο «ΟΜΗΡΕΙΟ» πνευματικό κέντρο της Χίου. Η συναυλία βυζαντινής μουσικής που δόθηκε από την χορωδία του Γρηγορϊου Νταραβάνογλου ήταν μια προσφορά φωνών καλλιεργημένων σε πλήρη εναρμόνιση, με σωστό επιμερισμό φωνών, ώστε οι γλυκύτατοι ήχοι να εισδύουν και να ευφραίνουν την ακοή, κάτι παυ καιρό είχε να δεχθεί το Χιακό κοινό. Ήταν πράγματι μία βυζαντινή μουσική πανδαισία»

Τοπικός τύπος νομού Αργολίδας: Η «ΑΡΓΟΛΙΔΑ» γράφει;
«Δείγματα υψηλής τέχνης ακρίβειας και ερμηνείας παρουσίασε την Κυριακή το βράδυ στις 31 Μαρτίου 1996 στον ιερό ναό Αγ. Γεωργίου Ναυπλίου ο διακεκριμένος πρωτοψάλτης και χοράρχης κ, Γρηγόριος Νταραβάνογλου, ερμηνεύοντας ύμνους του Τριωδίου και της Μεγάλης Εβδομάδος,,,»,

«Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ» Αργολίδας γράφει:
«Η βυζαντινή μουσική σε όλο της το μεγαλείο. Το βράδυ της Κυριακής 31 Μαρτίου όσοι παραβρέθηκαν στον Μητροπολιτικό ναό Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου, έζησαν στιγμές συγκινητικές, γεμάτες κατάνυξη. Ο εκ Κωνσταντινουπόλεως Πρωτοψάλτης κ. Γρηγόριος Νταραβάνογλου, προσκεκλημένος από τον Σύλλογο Ιεροψαλτών Αργολίδος, ερμήνευσε με μοναδική δεξιοτεχνία και ακρίβεια ύμνους του Τριωδίου και της Μ. Εβδομάδος».

4) Οι εφημερίδες «ΙΕΡΟΨΑΛΤΙΚΑ ΝΕΑ» και «ΙΕΡΟΨΑΛΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» έχουν εκφρασθεί κατά καιρούς με πολύ κολακευτικά σχόλια για τον Γρηγόρη Νταραβάνογλου.

5) Η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» το έτος 2001 γράφει με τίτλο: « Η συννεφιασμένη Κυριακή έφερε τη συγκίνηση». Μία από τις κορυφαίες στιγμές του αφιερώματος Τσιτσάνη, ήταν όταν ο πρωτοψάλτης Γρηγόρης Νταραβάνογλου στάθηκε στη μέση της σκηνής του Μεγάρου Μουσικής και τραγούδησε καπέλα τη «Συννεφιασμένη Κυριακή». Όσες σελίδες κι αν έχουν περάσει από τα χέρια σου για τη σχέση ρεμπέτικου-λαϊκού τραγουδιού με το βυζαντινό μας παρελθόν, όσο κι αν έχεις ακούσει για τη «μεγαλοσύνη», το συναίσθημα, «το βάρος» των απλών αυτών στίχων, τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με τη δύναμη της «απτής απόδειξης»  που  έχει  μια εξαιρετική ερμηνεία, Ούτε χορευτικά, ούτε σλαϊτς, ούτε παρλάπες, ούτε καν ορχήστρα. Η φωνή. Η συγκίνηση χειροπιαστή. Ακόμη και σε μια αίθουσα συναυλιών 2000 ατόμων, δεν είναι τυχαίο που ξεκινάμε από αυτό το σημείο της παράστασης. Γιατί εδώ ειδικά, δεν υπήρξε καμία «παρεμβολή» καμία πρόθεση να «ντυθεί» το κομμάτι και νοιώσαμε (από ένστικτο μάλλον) ότι η προσπάθεια που κατέβαλλαν οι συντελεστές να φτιαχτεί κάτι «μεγάλο» και ταυτόχρονα απλό, θα έπρεπε να είχε επικεντρωθεί αποκλειστικά στο τραγούδι (γυμνό).